Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008

ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ..


ΜΕΤΑ ΑΔΕΙΑ.


ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ.


ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΑΝΗΨΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΑ ΜΥΑΛΑ..


ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΜΙΚΡΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ.


ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΩ ΚΙΟΛΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΕΞΩ ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ.


ΕΝΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ..


ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΑΛΛΑ..


ΩΡΑΙΟΣ..


ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΘΑ ΕΧΩ ΤΟΣΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ(Σχολη,Δουλεια...) ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΓΧΟΣ ΦΥΣΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΛΑΒΩ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΤΥΧΩ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ..


ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΡΑΙΟΣ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ..


ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΟ ΣΥΜΑΝΤΙΚΟ ΕΧΩ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΑ...(ΕΣΕΝΑ Μ...)


ΑΝΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟΥΜΕ,ΝΑ ΑΝΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΧΑΣΑΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ(Αν γίνετε βέβαια σε 2 βδομάδες) ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΜΠΑΝΑΚΙ ΝΑ ΜΑΥΡΙΣΟΥΜΕ.


ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.


ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΜΠΑΝΙΑ.

Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008

Μ...

ΘΕΛΩ ΑΠΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ....


ΠΩΣ..


Σ' Α Γ Α Π Α Ω

Κυριακή 6 Ιουλίου 2008

Μπορούμε


Μια βραδιά τα παιδιά της γειτονιάς σταματήσανε να τραγουδάνε. Δεν παίζανε και δεν υπήρχε η λαχτάρα. Το σημάδι ήτανε ακόμα εκεί, ένα ατύχημα από τα πολλά που γίνονται μα και ένα ατύχημα διαφορετικό. Δεν μιλούσαν δεν ήξεραν έλεγαν, δεν υπήρχε κάτι απλώς βαρέθηκαν. Βαρέθηκαν να βλέπουν το κόσμο να χάνετε να φεύγει και να μην κάνουν κάτι, να μην ενδιαφέρεται κανείς και να μην τους δίνει σημασία. Το μέλλον ήμαστε εμείς είπανε και δεν θα υπάρξει, δεν θα αφήσουν να ζήσουμε και να γευτούμε την γλύκα τις ζωής Και πάλι αδιαφορία μια συνεχείς πρόκληση και ένα συνεχόμενο κυνηγητό ζωής Ένα κυνηγητό για κάτι αυτονόητο για κάτι λογικό για κάτι εύκολο. Κάτι πρέπει να γίνει κάπως πρέπει να ζήσουμε και να καταλάβουν ότι υπάρχουμε και εμείς, υπάρχουμε και πρέπει να τους το δείξουμε……Μια ευκαιρία για να ζήσουν όλοι μια ευκαιρία για να υπάρξει συνέχεια μια ευκαιρία για να μην πεθάνουμε όλοι!!! Ενδιαφέρον, φροντίδα, αγάπη και πάθος για το περιβάλλον και όλα σιγά σιγά θα αλλάξουν. Τα παιδιά να ξαναγελάσουν, οι μεγάλοι να ζήσουν και η γη να συνεχίσει να υπάρχει. Μην σκοτώνουμε και τις ευκαιρίες που υπάρχουν. Είναι κρίμα γιατί δεν υπάρχουμε μόνο εμείς(οι μεγάλοι)……..


ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Σάββατο 5 Ιουλίου 2008

Αλλαγή...


ΠΑΝΤΑ ΚΟΙΤΟΥΣΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ..
ΕΡΩΤΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΩ
ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΠΑΡΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΟΥ..
ΝΑ ΤΙΝΑΞΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
ΚΑΙ Η ΓΗ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ
ΚΑΘΩΣ ΣΕ ΑΓΓΙΞΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ.
ΕΔΩΣΕ ΕΝΤΟΝΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΕΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ.
ΓΕΜΙΣΕ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΑΠΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΑΡΩΜΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΑΥΡΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
ΝΑ ΣΥΝΕΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ..
ΝΑ ΜΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΜΟΝΟΠΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΑΓΑΘΑ
ΧΩΡΙΣ ΣΚΕΨΗ..
ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ.
ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΝΑ ΖΩ
ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ....

ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΖΩ

ΖΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ

ΖΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ

ΖΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ..

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΙΑΖΟΜΑΙ..
ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΑΣ ΣΤΙΓΜΗ
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ..
ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΤΙΣ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ.
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ..
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ…